My Virtual Garden

หายไปนานเลย

ช่วงนี้งานเยอะมาก ยุ่งวุ่นวายทุกวัน
แม้แต่ข้าวเช้ายังต้องซื้อใส่กล่องขึ้นมากินข้างบน
โอ้ ชีวิตศรี
ช่วงนี้โทรมมาก เหนื่อยกับงาน ทรมานกับชีวิต
อีกสามเดือนก็ไปแล้ว
เฮ้อ
.......................

จริงๆอยากจะอัพเรื่องกีวีชีสพายที่เพิ่งทำไปอาทิตย์ก่อน
แต่ลืมโอนย้ายรูปมาใส่ในโน้ทบุ๊ก
ไว้เอนทรี่หน้าแล้วกันนะคะ

วันนี้มาดูสวนผักผลไม้ของนรากันดีก่า
อ๊ะๆ ไม่ใช่ของนราหรอก ของจัสตินเขาน่ะค่ะ
จัสตินตัวเขียวเพราะเป็นมนุษย์ต้นไม้
เกิดจากการพ่นยาฆ่าแมลงใส่ต้นไม้เยอะๆ
เลยโดนสาป พ่นอยู่ดีๆก็ บุ้มมม กลายร่างเป็นแบบนี้ซะละ

จัสตินมีบุตรหนึ่งคน
เป็นอะไรที่เยี่ยมยอดมาก คือไม่ต้องท้อง
แค่ใช้คำสั่ง "งอกต้นเบบี๋" บุตรก็จะปู๊ดออกมา
เดินได้เลยทันที จากเด็กโตเป็นผู้ใหญ่ทันที
และที่แจ๋วสุดคือ ค่าทักษะต่างๆจะเท่ากับคนที่ให้กำเนิดทุกประการ


นรามันพวกมือร้อน
ปลูกอะไรก็ไม่ค่อยรอด เห็นงอกงามอย่างเดียวคือถั่วเขียว
เม็ดเป้งๆ หยั่งกะเห็บหมาแน่ะ
เพื่อสนองสิ่งที่ขาดนี้ นราเลยทำสวนในเกมซิมส์สอง
ปลูกส้ม มะนาว แอปเปิลอย่างละต้น
และลงผักผลไม้ล้มลุกเวียนๆกันไปค่ะ

นานนะกว่าจะปลูกให้มันออกมางอกงามได้เนี่ย
แรกๆก็ตายบ้าง ลูกออกมาสีซีดๆแห้งๆบ้าง
คือสีผลไม้จะเข้มขึ้นตามความแข็งแรงงอกงามของต้นไม้ค่ะ

นี่มะเขือม่วง
มองไม่ค่อยเห็นหรอก เพ่งหน่อยแล้วกัน
สีม่วงเข้มสวยเชียว

ส้ม มะนาว แอปเปิล จะหยุดโตในฤดูหนาว
กว่าจะออกลูกก็น้านนาน
แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาสำหรับจัสตินผู้มีเหรียญรางวัลทำสวนสีทอง
อั๊งอ่างงง (ขอเลียนแบบหนูแนนหน่อยนะ)
มะนาวเอาไปคั้นแล้วดื่มจะลดอุณหภูมิร่างกายตอนหน้าร้อน
ส่วนแอปเปิลไม่รู้ แก้หิวเฉยๆมั้ง

ตอนนี้มะเขือเทศกำลังสุก
ต้นแรกสีซีดไปหน่อย ลืมดูแลไปนิดนึง ฮ่าๆ
แต่ต้นข้างหลังลูกสีแดงน่าหม่ำจริงจริ๊ง

ผัก ผลไม้พวกนี้เอามาปั่นรวมกันได้หลายเมนูด้วยนะเอ้อ

เห็นสวนเขียวๆก็ชื่นใจ เพราะบ้านตัวเองไม่มีแบบนี้
วันจันทร์ที่แล้ว เล่นตั้งกะเก้าโมงยันสามทุ่ม ฮ่าๆ
ใช้วันหยุดได้คุ้มค่าจริงๆ


วันจันทร์นี้ นราต้องเริ่มเดินสายดูแลกลุ่มเม็กซิโกแล้ว
เขาจะไปวัดพระแก้วกัน
โหย ไปจนเบื่อแล้วอ่ะ ร้อนล่วย
แต่ภาระหน้าที่ย่อมหลีกเลี่ยงไมได้
นรา..สู้ชีวิต
วันจันทร์ใครไปวัดพระแก้วอย่าลืมชะเง้อมองหานราล่ะ
ดูแลกลุ่มนศ.เม็กซิกัน สิบห้าคนนนน
แอร๊กกก
..........................

ใบตองจ้า
แมวน่ารักเน้อๆ
เราไปทีไรก็ชอบตะกายเข้ามานอนในตักล่ะ
ขอแสดงความยินดีในวันรับปริญญาล่วงหน้านะคะ

หนูแนน
แมวหน้ามันโง่ๆหละแนน
เหมือนเอ๋อๆ
แล้วตั๋วเครื่องบินหรือยังเนี่ย ระวังไม่ได้กลับบ้านนะ

Due to Ms. Ericsson's Death...

อันที่จริงก่อนหน้านี้

คิดว่าจะเอาภาพงานวันสงกรานต์ที่มหาลัยจัดย้อนหลังมาลง
แต่อนิจจา น้อง K750i ที่ร่วมทุกข์สุขกันมาแสนนาน
บัดนี้ถึงแก่กาลหมดอายุขัย
ชาร์จไฟไม่เข้า ขั้วเสื่อม โอนข้อมูลไม่ได้
ภาพงานสงกรานต์ที่เก็บไว้เลยแป้วไปโดยปริยาย
เสียดาย อุตส่าห์จะเอาภาพอ่างดอกกุหลาบมาอวดซะหน่อย

วันนี้เลยไม่มีอะไรจะมาอัพ
เอารูปหนุ่มสาวซิมส์ไปดูก่อนละกันนะ

ตอนนี้ซื้อมือถือเครื่องใหม่มาแล้วค่ะ
โมโต อีเอ็ม 30
แบนๆ กว้างๆ เหมือนรีโมท
กดยากฮิหาย
ใช้แล้วคิดถึงน้องโซนี่อิริคสันเป็นที่สุด

ท่านผู้ชมทั้งหลาย ดิอั๊นขอยืนยัน
บรรดามือถือใดๆ จะหามีกล้องดีไปกว่าโซนี่อิริคสันนั้นเป็นไม่มี
อันนี้พูดด้วยประสบการณ์ ไม่ได้รับเงินค่าโฆษณา
กล้องน้องโซฯ ตั้งไว้ที่สามแสนพิกเซล
ถ่ายออกมา ชัดกว่ากล้องสองล้านของน้องโมฯ แบบไม่เห็นฝุ่น
ถ่ายกลางคืนก็ไม่เห็นเป็นเส้นๆ ชัดเหมือนน้องโมฯ ด้วย

เดี๋ยวนี้หันไปทางไหน ก็เจอแต่เกาหลีๆๆๆ
ไม่ได้บอกว่าไม่ดี แต่เห็นมากๆ เข้ามันก็เบื่อ
แต่...เกาหลีช่วยท่านได้
เห็นมาแล้วกับตา บนรถไฟฟ้า
หนุ่มคนหนึ่ง สนนอายุอานามประมาณสิบเจ็ด
ผมเกาหลีมาก เป็นรากไทรย้อยและแผ่สาขาไปรอบด้าน
หน้าตาเหมือนเคน ธีรเดช ตอนโดนสิบล้อชนแล้วลากไปสามกิโล
เห็นจะๆ
มันก้มหัว เอารากไทรลงมาปิดหน้า
แล้วเอานิ้วไชเข้าจมูก คว้านขี้มูกอย่างเมามัน
โอ...เกาหลีช่วยท่านได้

ชอบหนุ่มอีโมผมบลอนด์คนนี้จังเลย
นานๆ จะถ่ายแบบนี้ออกมาได้ซะที
นราไม่เก่งคอมอะ อิลลัสเตรเตอร์ หรือโฟโต้ช็อปอะไรก็ใช้ไม่เป็น
กดแชะแล้วก็จบ
ถ้าแต่งภาพได้อาจจะดูดีกว่านี้

ตอนนี้ยังไม่ได้ตั้งชื่อค่ะ
ใครว่างมาตั้งชื่อให้หนุ่มซิมส์ of the month คนนี้หน่อยก็ดีนะ
เล่นกันหนุกๆ พอหายฟุ้งซ่าน
เดี๋ยวมีรางวัลแจก
(ไอ้กรุงเทพ-ลาสเวกัสนั่นยังดองไว้อยู่เลย ฮ่า)

............................................
ประมวลสภาพอากาศวันนี้...

(ท่านอนคลายร้อนของไนกี้)

ร้อนตับจะแต๊กกกก
น้องแมวสลบทั้งวัน ตื่นมาทีก็หายใจแฮ่กๆ
เคยเห็นแมวหอบไหม?
ตลกดี ลิ้นมันแลบออกมาแฮ่ๆ เหมือนหมาเลยอ่ะ
ไม่ยักรู้ว่าแมวก็หอบได้
..............................

เคล็ดลับความรู้ก่อนจาก
เวลาร้อนๆ ลองเปิดก๊อกน้ำ
แล้วเอาข้อมือไปรองให้น้ำไหลผ่าน
ซักพักนึง แล้วจะเย็นขึ้น
เพราะเส้นเลือดใหญ่ตรงข้อมือมันเย็นลง
เลยพาให้เลือดที่วิ่งพล่านไปตามเส้นเลือดทั่วตัวเราเย็นลงด้วย
แต่ถ้ายังไม่หายร้อน
ขอแนะนำให้
...
...
เปิดแอร์

จบข่าว

First Day at Work

ขอโทษจริงๆ ค่ะ

ที่บอกว่าจะอัพบล็อกของวันแรกที่ไปทำงาน
ไม่คิดว่าทำงานมันจะเหนื่อยขนาดนี้
ถึงจะไม่ได้ทำอะไรมาก แต่กลับถึงบ้านก็หลับเป็นตาย
สลบเหมือดเหมือนโดนหมัดสมจิต จงจอหอ
เลยไม่ได้อัพบล็อกเสียที จนวันนี้วันที่สอง
วันนี้เลยมาอัพย้อนหลังนะคะ

วันที่สิบมีนาคม นราเริ่มทำงานที่ม. กรุงเทพ ในฐานะอาจารย์ประจำ สังกัดคณะมนุษยศาสตร์เป็นวันแรก
แต่ตอนนี้มาช่วยฝ่ายกิจการต่างประเทศก่อน
ซึ่งก็ไม่มีอะไรมาก เป็นการปฐมนิเทศ อธิบายเรื่องกฏเกณฑ์การทำงาน วันหยุดวันลา และที่สำคัญที่สุดคือ เงินเดือน เท่านั้นเอง
เดี๋ยวมีคนหาว่าโม้ ว่าหน้าอย่างมรึงหางานได้แล้วเหรอ เลยเอามาโชว์
ถ่ายได้แค่นี้เองอ่ะ ขอโทษนะที่กล้องโลโซ
เห็นแค่นามสกุลติ๊ดนึงก็คงพอนะ

เนื่องจากอายแชโดว์กระปุกเก่า มันตกแตกไปหมดแล้ว
เลยซื้อไอ้นี่มาแทนค่ะ
ดีจัง มีบลัชให้ข้างล่างด้วย
ถึงแม้เราจะซื้อเพราะสีอายแชโดว์มันมีสีเงินและสีดำสวยถูกใจเท่านั้นก็เหอะ
ที่เห็นเป็นขนๆ แบ็คกราวด์ คือแมวค่ะ ชื่อไวไว
พอดีมานอนอยู่แถวนั้น เลยโดนใช้เป็นฐานแสดงสินค้าซะ

หม่าม้าซื้อเสื้อมาให้สองตัว จาก PENA HOUSE
โอ้ว้าว ฟังดูดีมีชาติตระกูลทีเดียว
ตัวละประมาณห้าร้อยกว่าบาท ซื้อมาเพราะมันลดครึ่งราคา
แต่พอหม่าม้าเห็นเสื้อที่นราซื้อมาจากตลาดอ่อนนุช ตัวละร้อยสามสิบตัวนี้


ถึงกับวีนแตก อยากเอาเสื้อไปคืนพีน่าเฮ้าส์
เพราะของนราสวยกว่าอีก เนื้อผ้าก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่ด้วย ฮ่าาา
แต่งตัวไปทำงานวันแรก ออกมาเป็นแบบนี้ค่ะ
เสื้อที่เห็นคือเสื้อพีน่าแห่งความช้ำใจของหม่าม้านราเอง

ถ้ากระโปรงมันคุ้นๆ ก็อย่าแปลกใจ
เพราะมันคือกระโปรงนักศึกษา
โหยยย คุณขา เรื่องแฟชั่นเนี่ย หอยกาบทะเลมันยังรู้เยอะกว่านราอีก
แต่งออกมาเหมือนคนได้ขนาดนี้ก็ภูมิใจแล้วค่ะ

นี่บู๊ธทำงานของนราเอง ยังไม่มีอะไรเท่าไหร่
แต่จะสังเกตเห็นได้ว่าเริ่มจะรกแล้ว
ขยะเริ่มสุม

นี่ก็กำลังคิดๆ อยู่ว่าจะเอาอะไรไปไว้ที่บู๊ธดีบ้าง
ของอาจารย์ท่านอื่น มีแต่ดิกชันนารี หนังสือตำรา สมุดจด แฟ้ม
ของนราคงมีแต่การ์ตูน ถุงขนม กับซีดีเพลง โคตรไร้สาระเลย
คงต้องๆ ทยอยเอาไปล่ะค่ะ
ช่วงแรกยังไม่มีงานอะไรให้ทำเท่าไหร่
แต่นราก็ขอแฟ้มงานเก่าๆ เขามาศึกษา
คิดว่าน่าจะคล้ายกับออแกไนเซอร์
คือคอยดูแลและวางแผนให้แขกของมหาลัยที่มาเยี่ยมเยียนจากต่างประเทศ
น่าสนุกนะ แต่ไม่รู้จะทำได้ไหม
ก็เรามีระเบียบมากพอๆ กับแมลงสาบเลยนี่นา

วันพรุ่งนี้ต้องไปต้อนรับคณะนักศึกษาชาวญี่ปุ่นจากโอซาก้าและฮาโกโรโมะ
แล้วจะมาเล่าให้ฟังเน้อ
ปิดท้ายด้วยสองรูปสาวซิมส์ในคอลเล็กชั่นค่ะ

แนนคะ
หายปวดหลังหรือยัง ดอกบ๊วยของแนนสวยจังเลย
หนูแนนอธิบายถึงโฆษณาพุงหยุ่นได้เห็นภาพมาก
คลับคล้ายคลับคลาว่าเคยเห็นภาพแบบนี้เหมือนกันในทีวี
ขนหัวลุกไปหลายวัน

มุกกุคะ
นราไม่เอาใบตองมาห่อตัวก็ได้ค่ะ เพราะคิดว่าจะเปลี่ยนเป็นใบกะเพราแทน
น่าจะอินเทรนด์มากกว่า
อย่าซีเรียสเรื่องเรียนมากนะคะ

หมูอ้วน
คิดถึงหมูจังเลย อย่าเล่นเกมมากนะเดี๋ยวอ้วน (เกี่ยวป่าว?)

Sexy Scene for Hot Summer Day

ร้อน

ยังไม่ทันเข้าฤดูร้อนดีเลย ตับแตกซะแล้ว

เดินออกไปข้างนอกตอนเที่ยงๆ ได้ยินเสียงยางมะตอยเดือดดังเปรี๊ยะ เปรี๊ยะ

ไหนๆ ก็ห้ามไม่ให้มันร้อนไม่ได้แล้ว งั้นก็เพิ่มความร้อนด้วยคอลเล็กชั่นสาวซิมฮ็อทสะเด็ดซะเลย

เหลือเวลาอีกวันเดียว จะต้องเริ่มชีวิตคนทำงานแล้ว

เร็วจัง

ก็เลยใช้เวลาที่มีอยู่อย่างไร้สาระที่สุดเท่าที่จะทำได้ ฮ่า

ที่อัพรูป เพราะแค้นใจที่อดไปเที่ยวทะเล แต่ทำอะไรไม่ได้

เลยสร้างภาพหลอนเพ้อฝันปลอบใจตัวเองด้วยโลกของซิมส์

เล่นซิมส์ไปเรื่อยๆ บังเกิดพุทธิปัญญา

ว่าตัวข้านี้หนา ก็ไม่ต่างอะไรจากซิมส์

เหมือนจะมีชีวิตของตัวเอง แต่อันที่จริงมีคนควบคุม ชี้ทางชีวิต

จะเกิดอะไรขึ้นต่อไป ก็สุดแล้วท่านผู้เล่นจะบงการ

รู้สึกว่าจะวาบหวิวไปแล้วหรือเปล่าหว่า เฮะ เฮะ

เดี๋ยวโดน กบว.

หน่วยงานที่ว่างมากขนาดคอยเซ็นเซอร์หัวนมชิซุกะ มาตัดตอนเอา

สกู๊ปเด็ดบล็อกหน้า

ช็อปหาเสื้อผ้าไปทำงาน ด้วยเงินทุนสองร้อยบาทไทย

นราจะหาเสื้อใส่ไปทำงานที่มหาลัยได้หรือไม่?

หรือจะต้องเอาหนังสือพิมพ์ หรือใบตอง หรือเอ็มแรป ห่อไปทำงาน?

โปรดติดตาม

ปล. คิดถึงหมูจัง

Simulated Life, Real Pain

ปวดหลัง

จะตายอยู่แล้ว

คาดว่าสาเหตุคือสิ่งนี้ เล่นมันทั้งวันทั้งคืน นั่งจนตูดชาไปเลย

ใช่แล้วค่ะ ซิมส์ 2

วันก่อนไปเดินสยามกับเติ้ล ได้ภาคเสริมไอเท็มแมนชั่นแอนด์การ์เด้นมา

แอบดี๊ด๊าว่าลงได้ไม่มีปัญหา แต่ขึ้นชื่อว่าเทคโนโลยีแล้วอย่าไว้ใจ

มันบังคับให้เราลบภาคอพาร์ทเมนท์ที่เป็นภาคเสริมล่าสุดออก ทำเอาเรานิ่งงันไปหลายนาที

ไม่รู้จะไชโย หรือจะปล่อยโฮดี อุตส่าห์สร้างของเก่าไว้ตั้งแยะ

รูปข้างบนนั่นเป็นบ้านเปล่าๆ ตกแต่งเรียบร้อยแล้วเป็นยังงี้ค่ะ

หลังนี้นั่งทำทั้งวัน ก็พอจะเดาได้ว่าทำไมปวดหลัง แหะ แหะ

ภาคเสริมนี้ก็สมชื่อค่ะ คือมีอุปกรณ์แต่งบ้านและต้นไม้แต่งสวนเยอะ

แต่พอมาเทียบกับไอ้ที่หายไปแล้วรู้สึกว่าไม่คุ้มยังไงไม่รู้แฮะ

เลี้ยงสองเฒ่านี่มาตั้งแต่เด็ก ไม่ตายซะที

จนกลายเป็นซูเปอร์ซิมไปแล้ว คือพลังงานไม่ลด ความหิวไม่ลด อะไรๆแทบไม่ลด

จนไม่รู้จะให้มันทำอะไรดี -*-

ถ้าเป็นคนคงเรียกได้ว่าใช้เวลาสิ้นเปลือง (เหมือนเดี๊ยน)

หน้าร้อนกำลังจะมา

ตอนแรกว่าจะไปเที่ยวทะเลกับกลุ่มหนุ่มๆเพื่อนสนิทก่อนต้องเป็นมนุษย์เงินเดือน

ปรากฏแผนเสีย เพราะหนึ่งในนั้นโทรศัพท์เสีย ติดต่อไม่ได้ เลยอดเลย

เซ็ง คราวหน้ามาชวนเที่ยวฉันไม่ว่างแล้วนะแก ฮึ้ย

ปวดหลัง แถมอากาศก็ร้อน

เห็นบล็อกหนูแนนแล้วอิจฉาในความหนาวเย็นและตุ๊กตาหิมะ

เอารูปนี้มาสู้ละกันค่ะ

ขอตั้งชื่อว่าสมศักดิ์คุงละกัน ฟังดูญี่ปุ่นดี ฮ่า

ไม่ว่าอากาศจะร้อนจะหนาว ก็ดูแลสุขภาพด้วยนะคะ

ด้วยรัก จาก นาร่า เดอ หลังเดี้ยง