Then We Meet Again!

ฮูเล่ โอนภาพมาจากมือถือได้แล้วจ้า
เมื่อวันเสาร์ที่สิบหก เพื่อนๆศิษย์เก่าสน. นัดกันเลี้ยงส่งซีเกมที่กำลังจะโกอินเตอร์ในอีกไม่กี่วันข้างหน้า
ดีใจมากที่ได้เจอเพื่อนอีก
เพราะตอนหมูหวานไปเกาหลี แนนไปญี่ปุ่น
ก็ไม่ได้ไปเลี้ยง ไปส่งอะไรกับเขาเลยเพราะติดงาน
พอดีว่าวันนี้เขานัดกันหลังห้าโมงที่โลตัสอ่อนนุช
นราเลิกงานพอดี แถมใกล้ด้วย ก็เลยไปแจมซะหน่อย

แต่งตัวแก่ที่สุดในกลุ่ม
รู้งี้เอาเสื้อผ้ามาเปลี่ยนก็ดี
เจอนัท ปัจจุบันเป็นสาวร้านคิโนะคุนิยะ
ยังอารมณ์ดีและตัวเล็กเหมือนเดิม
ที่อภัยให้ไม่ได้คือได้เงินเดือนดีมากกก ฮึ่ยยย อิจฉาโว้ยยยคะ
(เป็นอาจารย์ต้องพูดเพราะ)


ไม่ได้เจอบุ๋มนานเหมือนกัน เจอกันครั้งนี้ทำเอาตะลึงนิดหน่อย
แหมๆ เดี๋ยวนี้มีแต่งหน้าทำผมนะ ฮ่าๆๆ
กางเกงนี่ ถ้าไม่บอกนึกว่าผ้าเช็ดจาน สั้นมากกก
ส่วนเกี๊ยว เพิ่งเจอเมื่อสัปดาห์ก่อนเอง

นี่ถ่ายกับคุณหญิงซีเกมเจ้าของงานทางด้านซ้าย
ดูสะสวยขึ้นผิดหูผิดตา
มิน่าเล่าหนุ่มๆ จึงได้รุมตอมราวแมงวันตอม... เอ๊ย ราวภมรดอมดมบุปผมาลี
ที่เธอหลบไปอเมริกาคราวนี้ เห็นจะเป็นเพราะสับรางรถไฟไม่ทันซะละมั้ง ฮ่าๆ
ล้อเล่นน่ะ คนเค้าจะไปเรียน มุ่งหน้าสู่อนาคตสดใส
ส่วนปัด เดอะวิมโป้ วันนี้ก็ถูกเพื่อนๆ เซอร์ไพรส์วันเกิดย้อนหลัง
ทางร้านมีแถมของหวานฟรีให้หนึ่งจาน
เป็นขนมปังอบทาแยมบลูเบอร์รี ปักเทียนรอบๆ
สวยนะ แต่...(จงเติมคำในช่องว่าง)

นรากับปัดเถียงกันว่า ตกลงซีเกมจะไปรัฐไหน
นราบอกเกมจะไปแมรีแลนด์ ปัดบอกไปวอชิงตันดีซีไม่ใช่เหรอ
เถียงไปเถียงมา เจ้าตัวมาเฉลยว่ามันก็ที่เดียวกันนั่นแหละ
ฮากระจาย
เถียงกันไปเพื่ออะไรเนี่ย

สั่งอาหารมากินกันเยอะมากมาย
มีพิซซาถาดใหญ่ หอมทอด สลัดบาร์ ลาซานญา ซุป
ผักโขมอบชีส ชีสกรอบ ปีกไก่ สปาเก็ตตี้แฮมเห็ด
บลา บลา บลา
เป็นมื้อมโหฬารมื้อนึงเลยนะเนี่ย
ตกคนละร้อยหกสิบบาท ถือว่าโอเคค่ะ
เมื่อคิดว่าได้กินจนท้องกาง และได้สังสรรค์ฮาเฮกับเพื่อนเก่า

ตอนจ่ายตังค์ นราไม่มีเศษหกสิบ ต้องออกไปแตกแบงค์ข้างนอก
เห็นเค้าขายเจ้าตัวนี้อยู่ อรั๊ยๆ
โทฟุจัง นราเคยซื้อแบบที่เป็นตุ๊กตาให้แฟนเมื่อปีใหม่สองปีที่แล้ว
อันนี้เป็นที่วางมือถือ นิ้มนิ่ม ว่าจะเอาไปใช้ที่ที่ทำงาน
จะได้มีอะไรเหมือนกันมั่ง อิอิ

กินเสร็จประมาณเกือบสองทุ่ม ก็แยกย้ายกันไป
นราก็ไปเจอแม่ที่เอ็มเค แต่ไม่ได้กินต่อนะ
กระเพาะอาหารมันก็มีขีดจำกัดนะคะคุณ
.................................

อันนี้ไม่เกี่ยวกับเลี้ยงส่งเพื่อน
แต่เป็นเมนูใหม่จากเชฟเอม (ใส่ตำแหน่งให้เอง) น้องสาวนราเอง
มันบดหน้าชีสอบ โอววว อร่อยขึ้นสวรรค์อ่ะ

เนื้อมันบดนุ่มละเอียดชุ่มเนย แต่ไม่กลบรสชาติหวานอร่อยของมันฝรั่ง
โปะหน้าด้วยเชดดาร์ชีส แล้วเอาเข้าเตาอบ
ทานตอนกำลังร้อนๆ ชีสที่กำลังละลายจะเคลือบหน้ามันบด
อย่อยยยยยยยย
ซัดไปสองถ้วยแน่ะ
................................

และเป็นเพราะการจ้วงรับประทานอาหารหนักแคลอรีแบบไม่เกรงใจเส้นเลือดมาตลอดช่วงหลายสัปดาห์ที่ผ่านมานี้ ส่งผลให้นราต้องกรีดร้องด้วยความเจ็บใจ
เมื่อก้าวขึ้นเครื่องชั่งน้ำหนักแล้วเข็มหยุดที่เลขห้าสิบเจ็ด!
แอร๊ยยยยยยยยยย ขึ้นมาสองโล สองโลววววว
นราเสียสถิติน้ำหนักคงที่ที่ห้าสิบห้าโลตั้งแต่ม.หกไปเสียแล้ว
เมื่อก่อนยัดทะนานเท่าไหร่ก็บ่ยั่น ไม่เคยเกินห้าสิบห้าโลตามมาตรฐานเลย
นี่แหละหนาคำพระว่าสังขารย่อมไม่เที่ยง
ข้าน้อยผิดไปแล้ว
เค้โระๆๆๆๆ
..................................
มุกกุ
ขอบคุณจริงๆค่ะสำหรับกำลังใจ
ที่มุกบอกมันก็เป็นสัจธรรมชีวิตทุกอย่างนะ
นี่นรากำลังดำเนินแผนการลดความเสี่ยง
ด้วยการลากแฟนไปเยี่ยมที่อังกฤษให้ได้ ฮ่าๆ
เอ๊ะ
นราควรจะระแวงมุกด้วยไหมเนี่ย
หมู่นี้แฟนนราชอบบอกว่ามุกหน้าเรียวสวย ผิวสวย
เอ๊ะๆๆๆๆๆ

หมูหวาน
ขอบคุณเช่นกันสำหรับกำลังใจ
ใช่มะๆ เป็นผู้หญิงก็ต้องน้อยใจ
ผู้ชายบางทีเขาไม่เข้าใจร้อก
(เปิด If I Were A Boy อีกที)
แต่นราก็คุยกับแฟน แก้ปัญหาจบไปเรียบร้อยแล้วล่ะ
คุยกันตรงๆดีที่สุดเนอะ
เมื่อกี๊เพิ่งดูเรื่องจริงผ่านจอในยูทูป
"หนุ่มหึงโหดเผาแฟนทั้งเป็น" "สามีนรกกระทืบเมียปางตาย"
"เมียอารมณ์ร้อนตัดพวงสวรรค์ผัวด้วน"
...
ดูแล้วรู้สึกว่ารักที่นรามีอยู่นี้ช่างแสนงามค่ะ

ปล. ใครยังไม่ได้ดูรูปเบบี๋แมวเกิดใหม่ อย่าลืมแวะไปดูในเอนทรี่ที่แล้วนะจ๊ะ

I Think Too Much, or There's Too Much to Think?

คำเตือน
ถ้าวันนี้ใครไม่อยากอ่านบล็อกเชิงระบายความรู้สึกนะคะ
อนุญาตให้ไถๆๆ ลงไปดูรูปหนูแมวเบบี๋ข้างล่างๆ ได้เลย
วันนี้สุขกับทุกข์เกิดพร้อมกันค่ะ
ปั่นป่วน บอกไม่ถูก
ตื่นขึ้นมาตอนเที่ยงคืน นอนไม่หลับ พลิกไปพลิกมาคิดเรื่องไม่เป็นเรื่อง

จะเริ่มละนะ เตือนแล้วด้วย
.
.
.
นรารู้ว่าตัวเองไม่สวย ติดอัปลักษณ์ นอกจากเรียนดีแล้วไม่มีความสามารถอะไรอื่นสักอย่าง
แถมกำลังเริ่มอ้วน เริ่มเหี่ยวตามสังขารคนไม่ค่อยดูแลตัวเอง
พักนี้ทำงานแล้ว เวลาเจอกันมันก็ลดลง
นี่หรือเปล่าคือเหตุผลที่ทำให้คนของเรา
บอกกับรุ่นน้องผู้หญิงของเขาว่าเขา "ไม่มีแฟน"

เราคุยกันแล้ว เขาขอโทษแล้ว นราไม่ว่าอะไรแล้ว เพราะไม่อยากให้เรื่องยืดยาว
เขาว่าเป็นเพราะนึกคะนอง ไม่มีเหตุผลอื่น
แต่ความรู้สึกมันตกตะกอนค้างคาในใจ
นราคิดมากเกินไป หรือมันมีเรื่องชวนให้ต้องคิดมากเยอะกันแน่นะ
ถ้าไม่มีเหตุผล ทำไมถึงบอกรุ่นน้องไปอย่างนั้น
ถ้าไม่มีเหตุผล จะหาเรื่องชักศึกเข้าบ้านทำไม
อีกสี่เดือนนราก็ไปแล้ว
สภาพจิตนราย่ำแย่จากทั้งเรื่องงาน เรื่องเรียนต่อ บางทีก็รู้สึกเหมือนตัวเองจะสติแตกอยู่ร่ำๆ
ไม่ไหวแล้ว
เสียใจจริงๆ อยากลืม แต่ทำไม่ได้
ไม่เคยคิดว่าเขาจะพูดแบบนั้นออกไปเลย
ทั้งๆที่เราให้เกียรติเขามาตลอด ไม่เคยพูดเลยว่าฉัน "ไม่มีแฟน"
ไม่ว่าจะกับทั้งผู้ชาย ผู้หญิง รุ่นพี่ รุ่นน้อง ฝรั่ง ไทย
แม้แต่กับป้าที่เป็นอาจารย์จอมเฮี้ยบ ดุ
นราก็พูดเต็มปากเต็มคำกับเขาว่า "มีแฟน" แล้ว
ทำไมๆๆ นราผิดอะไร?
หรือผิดเองที่เสือกเป็นคนคิดมากไป?
(สำหรับคนที่อ่าน เปิด If I Were A Boy ของ Beyonce คลอไปด้วยจะได้ฟีลมาก)
.
.
.
.
เอาล่ะ พ้นช่วงโปรโมชั่นพิลาปรำพันแล้วล่ะ
มาดูรูปหนูแมวเบบี๋แดงๆกันเถอะ
เพิ่งเกิดได้ไม่กี่วันเอง สามวันเองมั้ง
ตัวยังแดงๆ หนังเหี่ยวๆ อยู่เลย
หม่าม้าแมวชื่อจ่อย หน้าตาไม่รับแขกมาก แต่ไม่หวงลูกเท่าไหร่
ตอนนี้กำลังสล้วบนมสำราญใจเชียว


ลูกแมวคราวนี้สีคล้ายๆ กันหมดเลย ออกดำๆ
มีตัวนึงมีป้ายๆ สีน้ำตาลตรงหน้า
ต้องรอดูค่ะว่าโตขึ้นแล้วสีจะเปลี่ยนไหม
ต้องดูด้วยว่าขนจะยาวเหมือนแม่หรือพ่อ
(ซึ่งเป็นแมวไทยขนเหี้ยนไม่ทราบชื่อนามสกุล)
เดี๋ยวสัปดาห์หน้าต้องไปดูใหม่
ถึงตอนนั้นตาคงลืมแล้ว คงจะแบ๊วน่าดู
น้องแมวน่าร้ากกก ขนนิ้มนิ่ม
อยากเอาใส่กระเป๋ากลับบ้าน

หนูแมวตัวนี้เล็กที่สุดเลย ผอมกว่าเพื่อน

ส่วนหนูแมวตัวนี้มีแววหน้าบุบเหมือนคุณแม่ค่ะ
น่าจะเป็นขนยาว

ซุกกันอุ่นๆ

เพิ่งเกิดใหม่ ตัวเล็กจิ๊ดเดียว ไม่ถึงฝ่ามือด้วยซ้ำ
แต่ถ้าเทียบกับตัวแม่แล้ว ก็ถือว่าใหญ่ใช้ได้ค่ะ
เดี๋ยววันหลังจะซื้อนมผงสำหรับลูกแมวกับขวดนมจิ๋วไปฝากนะลูก
................................
จดหมายถึงแฟนเพลง
หมูหวาน
ที่ถามถึงวงซูเปอร์จูเนียร์อ่ะ ไม่มีไรหรอก
แค่ชอบเพลงร็อกกุโก้ๆ
หายากนะเนี่ย นานๆนราจะชอบเพลงเกาหลีซะที

มุกกุจัง
ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะค้า
วันนี้ก็เลยได้ใช้บล็อกเป็นที่ระบายตามคำแนะนำของมุกเลย

โอ๋
ขอบคุณมากที่แวะมา วันหลังฝากแอดเดรสบล็อกเธอไว้ด้วยนะ
จะได้ไปหาบ้าง

วิมโป้
ขอโทษนะคะที่ไม่ได้ลงเรื่องที่ไปกินเลี้ยงส่งเกมส์เมื่อวาน
รูปในมือถือมันเป็นไรไม่รู้ โอนลงคอมไม่ได้
เซ็งจริงๆ รู้งี้ซื้อโซนี่อิริกสันเหมือนเดิมดีกว่า

คำคมวันนี้
อยากเป็นแฮนดี้ไดรฟ์ จะได้ลบความทรงจำที่ไม่อยากจำได้ด้วยปลายนิ้วกด Delete

The Taste of Home (+New Flashy Nails)

เพราะเล็บมันไม่รักดี
จะไว้สั้น ก็ขูดเอาสิ่งสกปรกมากักตุนไว้ในซอกเล็บ
น่าหยะแหยงมาก
(ใครนะบอกว่าตัดเล็บสั้นแล้วจะสะอาด มีอนามัยดี)
แต่พอจะไว้ยาว มันก็จะเปราะ
และหักโดยอัตโนมัติเมื่อยาวออกมาได้ประมาณสามสี่มิล
แถมเล็บยังสีออกขุ่นๆ ดูไม่สะอาดอีก
นราเลยต่อเล็บปลอม ปิดไอ้พวกเล็บจริงเส็งเคร็งไปซะเลย


เว่อร์ไปหรือเปล่าคะ
แฮะๆ ชอบลายมันด้วยแหละ
ตอนนี้เลยทำอะไรได้ช้าลง พิมพ์ก็ช้าลง
เพราะไม่ได้ไว้เล็บยาวมานาน เลยไม่ค่อยชิน
แต่คาดว่าอีกสักเดี๋ยวสปีดปกติในการกิจวัตรประจำวันจะกลับมาเองค่ะ
...................................

วันนี้ไม่ได้ทำอะไรเท่าไหร่เลย
เมื่อคืนก่อนแปลก มีพายุลมแรงตอนกลางดึก
จนเราตื่นขึ้นมาเพราะว่าหนาว (??) ไม่น่าเชื่อ
วันนี้ก็มีฝนตกอีก จะเข้าหน้าฝนแล้วเหรอเนี่ย
ดีเหมือนกันนะ สงสารคนที่อยู่ที่ที่แห้งแล้งร้อนจัด
จะได้เย็นสบายซะที
แต่อย่าตกหนักจนกลายเป็นมรสุมน้ำท่วมล่ะ
หรือถ้าจะท่วมจะไหลบ่า ก็ช่วยพัดพาเอาพวกนักการเมืองห่วยๆ ออกไปทิ้งนอกอ่าวไทยด้วยเทอะ

วันนี้ส่วนใหญ่จะนั่งค้นหาข้อมูลเรื่องมหาวิทยาลัยที่จะไปค่ะ
ซึ่งก็ยังไม่รู้อยู่ดีว่าจะไปหล่นอยู่ที่ไหน
เราควรจะเลือกม.ที่ค่าหอพักถูก แต่อยู่บ้านนอกคอกนา เมืองร้างตั้งแต่หกโมง
หรือเลือกม.ที่หอแพงหน่อย ประมาณร้อยปอนด์ต่อสัปดาห์ทั้งๆที่ไม่ได้อยู่ในลอนดอน แต่ว่ามีสภาพเป็นเมืองหน่อยดี

ตอนนี้เน้นหนักอยู่สองที่ คือเดอรั่มและยอร์ก
วอร์ริกเก็บเป็นตัวเลือกสุดท้าย เพราะข่าวแว่วมาว่าคนไทยเยอะแทบเหยียบกันตาย
ถ้าคนไทยเยอะๆ เราจะไปถึงอังกฤษทำไมล่ะ
เดินออกไปปากซอยหน้าบ้านก็ได้คุยแล้วเนี่ย
เอาแค่พอมีให้อุ่นใจก็พอแล้ว

นี่ยังแค่เรื่องหอพัก ยังไม่ถึงเรื่องวีซ่า อินเตอร์เน็ท โทรศัพท์ บัญชีธนาคาร และตั๋วเดินทางเลยด้วยซ้ำ
ทำไมมันยุ่งวุ่นวายยังงี้หนอ
ใครมีประสบการณ์หรือคำแนะนำ นรายินดีน้อมรับนะคะ
..................................

นั่งหน้าคอมทั้งวัน เหนื่อยล้า เมื่อยตา
วันนี้น้องสาวทำเมนูเด็ดให้กินอีกแล้วววว
มันฝรั่งบดไส้ชีสชุบแป้งทอดค่ะ

มีน้องชอบทำอาหารก็ดีอย่างนี้แล เหอ เหอ
จริงๆ นราก็ซื้อมะเขือม่วงยักษ์มาลูกหนึ่ง
กลมๆ เหมือนลูกโบว์ลิ่ง กะจะเอามาลองชุบแป้งทอด
พอน้องทำมันฝรั่งชุบแป้งนี่ นราเลยเก็บมะเขือไว้ก่อน
แล้วรอกินอย่างเดียว ฮ่า ฮ่า

บิออกมาเห็นไส้มันบดขาวๆ เนียนๆ ละเอียดเนื้อนุ่มน่าหม่ำที่ซู้ด

แล้วก็มีซุปไก่ใส่มันฝรั่งฝีมือปาป๊าด้วย
อย่อยยยยย
ซดร้อนๆนะ หูยยย หายปวดหัวเลย
หอมใหญ่ก็ต้มจนเปื่อย หวานค่ะ ไม่เหม็นเลย

ทานข้าวที่บ้านนี่แหละ อร่อยที่สุด
เศร้าๆเหมือนกัน อีกประมาณสี่เดือนกว่า
นราก็ต้องอยู่คนเดียว กินข้าวคนเดียวแล้ว
ไม่ได้กินของอร่อยฝีมือคนที่บ้านอีกตั้งปี
ต้องฝากท้องไว้กับแซนด์วิชโง่ๆ แพงๆ ของฝรั่ง
ชิ้นละสองปอนด์ ซื้อก๋วยเตียวบ้านเราได้ตั้งสี่ชามแน่ะ

ก็ยังพยายามสู้ต่อไป อดทนต่อไปค่ะ
ไม่อยากไปก็ต้องไป จะได้จบเร็วๆ กลับมาเร็วๆ
ขอบคุณเพื่อนๆสำหรับคำแนะนำและกำลังใจที่คอยแบ่งปัน
มีความสุขกันทุกคนเลยนะ

Here Comes the Result!

หวัดดีค่ะ
หมู่นี้ไม่มีเรื่องอะไรให้อัพเลย
(แน่ละสิก็สัปดาห์ที่แล้วเล่นอัพซะสามวันติดนี่)
วันนี้อัพหน่อยแล้วกัน แจ้งข่าวผลแห่งกรรม
ไม่อยากรู้ก็ต้องรู้ เพราะมันคือตัวกำหนดว่าปีหน้าเราจะไปไส้แห้งอยู่ที่ไหน
ผลไอ้แอ๊วออกแล้วค่ะ

ตะลึงตึ่งตึ้งนิดหน่อย
เพราะไอ้ที่คิดว่าจะได้เยอะ ดันได้ไม่ถึงเป้า
ส่วนไอ้ที่คิดว่าทำได้ธรรมดาๆ เจือกออกมาสูง
แต่นะ พาร์ทเขียน ได้ไม่ถึงเจ็ด
นราก็โบกมืออำลาคิงส์คอลเลจเรียบร้อยแล้วค่ะ
ตามที่เรียนให้ทราบ
คิงส์คอลเลจต้องได้คะแนนรวมเจ็ด โดยพาร์ทเขียนกับอ่านต้องเจ็ดด้วย
เซ็งๆนิดหน่อย แต่ไม่เป็นไร
มหาวิทยาลัยท็อปเท็นไกลปืนเที่ยงพร้อมฝูงเป็ดเต็มบึงยังมีให้เราสมัครค่ะ
กลับมาจะได้เปิดฟาร์มเป็ดแข่งกับซีพี
(ตกลงไปเรียนอะไรกันแน่)

พาร์ทเขียน นราค่อนข้างพอใจกับผลงาน
ก่อนส่งก็เช็กตัวสะกดกับไวยากรณ์แล้ว
นับคำทีละคำเลยด้วยว่าครบตามกำหนดหรือเปล่า
เลยเสียใจนิดหน่อยที่ได้ไม่ถึงเป้าหมาย
แต่สปีกกิ้งนี่รู้ตัวดี
จะโทษคนคุมสอบไม่ได้หรอกที่พูดสำเนียงฟังยาก พูดเบา ไม่เปิดปาก
ถ้าคนเก่งจริง เขาก็คงฟังออกหมดหละ และคงมีสติพอที่จะขอให้เขาพูดเสียงดังขึ้นหน่อยด้วย

อันที่จริง อยากเข้าคิงส์คอลเลจเพราะชื่อเสียงมันดี
แถมคอร์สที่เราเลือกก็น่าเรียน คือไม่มีสอนรีเสิร์ชเมธอดส์นั่นเอง ฮ่า
ฉายแววขี้เกียจตั้งแต่ยังไม่เริ่มเลย
แต่เห็นลอนดอนแล้วไม่ค่อยอยากอยู่
นราไม่ชอบคนเยอะๆ ไม่ชอบเมืองที่เป็นเมืองมากๆ
มันวุ่นวาย แถมค่าครองชีพก็แพง
ถ้าอยู่ลอนดอน ค่าที่พักก็ตกสัปดาห์ละร้อยกว่าปอนด์ เดือนนึงก็สี่ร้อยกว่าๆ
แต่ถ้าเป็นยอร์ก จะตกสัปดาห์ละแปดสิบ เดือนนึงก็สามร้อยนิดๆ
แต่กระนั้นก็ยังยืนยันไม่ได้ว่าจะต้องไปถอนหญ้าแถวนั้นมาต้มกินแทนข้าวยามถังแตกหรือไม่

ตารางนี้คืออันดับของมหาวิทยาลัยในสหราชอาณาจักร (รวมเวลส์และสก็อตแลนด์ด้วย) ที่จัดไว้โดย Times ปีนี้ค่ะ


นราพลาดคิงส์คอลเลจอันดับสิบเอ็ดไปแล้ว
ยังเหลือวอร์ริค อันดับหก, เดอรั่ม อันดับแปด, และยอร์ก อันดับเก้าไว้ให้ลุ้นต่อค่ะ
เป็นยังไงล่ะ เลือกซะสูงเลย
ผลลัพธ์มันก็สาหัสเป็นธรรมดา ซิก ซิก
.....................................

ก็ยังขอขอบคุณเพื่อนๆ ทุกคนที่แวะเวียนมาเป็นกำลังใจและมอบสัจธรรมชีวิตให้เอาไปคิดนะคะ
ช่วยได้มากจริงๆ
ยังไงก็จะพยายามต่อไปแล้วกัน

มุกกุ
ผักบุ้งไม่ได้หายไปไหนค่ะ แต่แยกเอาไปทำผัดผักบุ้งให้น้องกินกันตาย
ยินดีด้วยนะคะที่ใกล้จะเรียนจบแล้ว
ยินดีต้อนรับสู่วังวนมนุษย์เงินเดือน เหอๆๆ

รมต. กระทรวงคนรักแมว
ไม่ได้แกล้งนะจะบอกให้ แค่เอาใส่ถุงเท่านั้นเอง
ถ้าจะแกล้งละก็ ต้องเอาถุงเท้าเจาะรูไปครอบหัวมัน
แบบที่น้องนราทำตังหาก กรั่กๆ

หนูแนน
ขอบคุณสำหรับกำลังใจค่ะ
อีกหน่อยถ้านราไปบ้านนอกของอังกฤษจริงๆ
แล้วจะขอคำแนะนำจากแนนนะ สาวไซโจ

หมูหวาน
ขอบคุณเหมือนกันเน้อ
ชอบไอ้คำคมเรื่องประตูปิดๆเปิดๆของเธอเหลือเกิน
ได้ข่าวว่าสอบผ่านฉลุย
อืมๆ เก่งๆ อย่าให้เจอนะ อิจฉาวุ้ย

หมู้วผักเน่า
หมู่นี้ไม่แวะมาเลยนะ
คิดถึงจัง

ปล. กินมะเขือทอดมาติดกันสามวันแล้วค่ะ