วันอังคารที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2553
Let Me Hear You Speak!
วันพุธที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2552
My Life for...DotA
อันที่จริงก็แอบซีเรียสเรื่องงานตัวเองเหมือนกัน
เป็นคนที่หมดสมาธิง่ายมาก อ่านแป๊บเดียวมันต้องหาอะไรทำละ เปิดยูทูปมั่ง กินขนม กลิ้งบนเตียง มันเลยไปไม่ถึงไหนไง
แต่อย่างน้อยตอนนี้ก็มีเอาท์ไลน์ของเรื่องที่จะเขียนแล้วละ ก็ค่อยๆเก็บข้อมูลต่อไป ก็มีเค้าโครงในหัวละว่าจะแย้งจะสนับสนุนอะไร แต่เขียนจริงคงยากกว่านี้
เพื่อนแนะนำให้ทุบคอมทิ้ง ไม่ก็ให้มันเอาคอมไปซ่อน เราจะได้ไม่เล่นเกม
ฟาย
เอาคอมไปซ่อน แล้วจะทำงานยังไง ฮ่วย พูดไม่คิด
...................
ใบตองคะ
ได้เล่นดอทเอสมใจแล้วค่ะ ชีวิตนี้มีสุขสมใจ
มุกกุ
ชีสอร่อยนะคะ แต่อ้วนอ่า
หนูแนน
ตอนนี้ขานราเหมือนท่อนไม้ผุๆ โคตรแห้งเลย
จะพยายามโบกครีมต่อไปค่ะ
วันศุกร์ที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2552
A Poem Out of Sanity
วันจันทร์ที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552
Happy Birthday to Me and Mom
พอรู้ว่าปีนี้แม่ตัวเองอายุเท่าไหร่ ตกใจ มากๆ ไม่คิดว่าแม่จะ...เอิ่ม...ตัวเลขเยอะขนาดนี้ เพราะสำหรับเราแล้วเหมือนแม่เพิ่งจะสามสิบกว่าๆเมื่อวันวาน จริงๆนะเนี่ยไม่ได้ยอเพราะได้ตังค์ร้อยปอนด์นะขอบอก เพราะแม่เค้าผอมลงขาวขึ้นดูแลสุขภาพ(ด้วยแอมเวย์)มากขึ้นละมั้งก็เลยดูไม่เหมือนจะอายุเท่านั้นเลย แม่นราวัยรุ่นนะขอบอก เด่อๆ มีแต่นราเองนี่ดิทำไมหน้ามันล้ำหน้ำช่วงอายุไปหลายเลยฟะ หน้าแก่ไม่เกรงใจใคร กรูเพิ่ง 22 แต่บอกใครว่า 28 ก็มีคนเชื่ออ่ะรักแม่มากๆนะจ๊ะ คิดถึงด้วย อุ้ยกลับบ้านไปแล้วขอดังนี้
1. มารับที่สนามบินต้องมีราดหน้าเส้นหมี่ทะเล ขอหมึกกับกุ้งเยอะๆ
2. พาไปฉลองวันเกิดย้อนหลังทันที
3. พาไปกินอาหารญี่ปุ่นเยอะๆ
4. นึกยังไม่ออก แหะๆ ขอโน่นขอนี่แต่จุดประสงค์ก็อยากเจอแม่ไวๆนั่นแหละ
ขอบคุณที่บำรุงอุ้ยตั้งแต่อยู่ในท้องแล้วก็เบ่งปรุ๊ดออกมานะ จุ๊บๆ
............................
วันนี้มีเรื่องซาบซึ้งใจอีก คือเหน่มเน้มพาไปกินเลี้ยงวันเกิด ไปกะพี่ออยและบุ๊กในเมือง ตอนแรกว่าจะไปผับแถวบ้านพี่เบียร์ชื่อวิคตอเรีย แต่มันขายหมดแล้ว เลยเดินเตร็ดเตร่เข้าไปหาร้านกินกัน มาจอดป้ายที่ร้าน The Old White Swan เป็นร้านเล็กๆ เห็นว่าเป็นร้านเก่าแก่มีมานาน โต๊ะเต็มเกือบหมด ต้องลากโต๊ะกลมมาต่อกันนั่งข้างเตาผิง
จานนี้ 6.7 ปอนด์ คุ้มของโคตรๆคุ้ม เพราะที่ห้องอาหารของม.ขายชิ้นเดียวสี่ปอนด์กว่า คิดว่าใหญ่แล้วพอมาเจอที่นี่ถึงกับช็อกไปเลย ฝรั่งมันตัวโตก็เลยต้องกินทีละเยอะๆสินะ อืมๆ
ปล. นับถอยหลังรอแผ่นดอทเอและแผ่นเสริมซิมส์สามจากตาหมู้สุดเลิฟ กริ๊บกริ้ววว (เจริญละกรู งานการไม่ต้องทำพอดี)
วันอาทิตย์ที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2552
Meet Shiva
ไม่รู้เป็นไร ทำไมชอบทำสวนในเกมจังเล้ย

วันดีคืนดี เดินไปเจอเมล็ดพืชตกใต้ต้นไม้


ตอนนี้อยู่ระหว่างขั้นตอนการหาผัว เอ๊ย สามีให้ชีว่าอยู่ค่ะ


กลับมาสู่โลกแห่งความเป็นจริงบ้าง
เมื่อวาน วันเสาร์ นราก็เริ่มรื้อบู๊ทเก็บข้าวของกลับบ้านแล้วค่ะ
เก็บๆไปก็สงสัยว่า นี่กรูยัดอะไรเข้าไปบ้างเนี่ย ทำไมมันเยอะแบบนี้
ส่วนใหญ่เป็นเอกสาร ส่วนพวกของหนักๆ ใหญ่ๆ พวกแฟ้ม หนังสือ
เดี๋ยวค่อยให้ปะป๋าขับรถมารับวันอังคาร วันสุดท้ายที่จะทำงาน
ใจหายจังเลยน้อ
ทำงานที่ฝ่ายกิจการต่างประเทศมาหกเดือนแล้วเหรอเนี่ย
ไวเหมือนโกหก
ได้เรียนรู้อะไรก็เยอะแยะ ก่อเรื่องอะไรไว้ก็มากมาย
รู้สึกโหวงๆ เหวงๆ แปลกๆ นะ
นราไม่อยู่แล้วเขาคงโล่งใจกันอ่ะ
มา เหมือนมาสร้างเรื่องยุ่ง มากกว่าจะมาช่วย เหอะ เหอะ
ไม่ต้องห่วงค่ะ
รายต่อไปที่จะซวย คือคณะมนุษยศาสตร์ เหอ เหอ
ถึงใครไม่รู้ มาเม้นท์ไม่ลงชื่อ
ไอ้กระเป๋าน่ะมีที่ว่างอยู่หรอก
แต่น้ำหนักดิไม่ไหว มันให้แค่ 23 โลเอง
งกชะมัด
หมูหวาน
ทำไมรู้สึกว่าตัวเองเข้าใจความรู้สึกหมูหวานจัง
เหมือนเกิดกับนราเมื่อหกเดือนก่อน
อยากจะบอกว่า ถ้ามันเลี่ยงไม่ได้นะ ก็ทำไปเหอะ
แล้วก็มองอะไรในแง่ดีไว้ ชีวิตจะได้ไม่เฮงซวยไปกว่าเดิม
ส่วนน้องเอฯนี่ ซื้อมาสี่หมื่นเก้าค่ะ
อย่าเพิ่งบอกว่านรารวย เพราะนี่มันงบมหาลัย
แปลว่าชั้นต้องกลับมาทำงานไถ่มันนั่นเองงง
วันพฤหัสบดีที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2552
I'm an Abomination: Meet the Sims 3
ไม่สบายค่ะ
นอนอยู่บ้าน ไม่ไปทำงานมาสามวันแล้ว
เอ๊ะ ทำไมนะเหรอ เดี๋ยวเล่าให้ฟัง
เอนทรี่ที่แล้ว นราเริงร่าเบิกบานที่โปรเจ็คท์เม็กซิโกจบซะที
วันนั้นก็มีอาการตัวรุมๆนิดหน่อย แต่คิดว่าเป็นเพราะอากาศเย็น
เลยไม่ได้ใส่ใจอะไร
ทำงานเสร็จ กลับบ้าน ก่อนนอนทานยาแก้ไข้สองเม็ด
เพราะมีไข้ขึ้นๆ ลงๆ มาก่อนหน้านั้นแล้วค่ะ
สองสามวันถัดมา
นราได้รับโทรศัพท์จากคุณซินเธียที่เป็นคนดูแลกลุ่มเด็กเม็กซิโก
แจ้งให้ทราบว่า
คุณคาร์ลอส หนึ่งในเด็กเม็กฯ แกติดหวัดสองพันเก้าไปเรียบร้อยแล้วค่ะ
ตอนนี้โดนกักตัวอยู่ที่โรงแรม
O_O
ฉิบอ๋ายยยยย นรานึกย้อนคำนวนวันและเวลาที่อยู่ใกล้ชิดกับคาร์ลอสทันที
ก่อนหน้านั้นมีรายงานหน้าชั้น นราก็นั่งฟังแถวหน้า พูดคุยกับเขาอยู่หลายครั้ง
มีตบหลัง ตบไหล่ เชคแฮนด์ด้วย ระหว่างนั้นเฮียก็ไอตลอดเวลา
นราเลยโทรไปบอก ผอ. เพื่อขอหยุดวันอังคารและพุธ
เพราะไม่รู้ว่าตัวเองเป็นหวัดธรรมดาหรือหวัดหมู
ฮ่า ฮ่า
แตกตื่นกันทั้งฝ่าย
ผอ. บอกให้นราหยุดไปเลยถึงวันเสาร์จนกว่าจะหายดี
วันงานเลี้ยงอำลา คนที่นั่งใกล้คาร์ลอสก็ตกใจกันใหญ่
อีตานี่ สร้างความวุ่นวายได้ตั้งแต่มาจนจบโปรแกรมเลยจริงๆ
(เดินไปซื้อขนมไม่บอกใครเลยตกรถตู้ เบี้ยวเรียนบ่อยมามั่งไม่มามั่ง
ไม่สบาย ทอลซินอักเสบเข้าไปนอนโรงบาล แล้วปิดท้ายด้วยหวัดหมู ฟินาเล่มาก)
ไม่ใช่แค่ม.กรุงเทพแตกตื่นกันนะ
ตอนนี้โรงแรมที่เฮียพักก็แตกตื่นไม่แพ้กัน
แขกชั้นที่เฮียอยู่ ถ้ามีใครเช็กเอาท์ออก ทางโรงแรมจะปิดห้องไปเลย
ผ้าผ่อนข้าวของต้องซักล้างเป็นพิเศษ
นี่ได้ข่าวว่าแม่บ้านไม่กล้าไปทำงาน กลัวติดกัน
น่าสงสารนะคะจะว่าไป มาป่วยเอาไกลบ้าน แถมเป็นโรคอินเทรนด์อีกอ่ะ
วันพุธนราต้องออกไปฟังผลตรวจปอดที่ IOM
ก็ลากสังขาร ปะหน้ากากไป
ผลออกมาโอเคค่ะ ได้ใบที่จะไปยื่นขอวีซ่ามาแล้ว
แต่สภาพแบบนี้คงต้องรอไปก่อน
ไหนๆก็ออกมาแล้ว เลยแวะไปดูโน้ทบุ๊กที่จะซื้อที่สยามและมาบุญครองด้วยเลย
จะได้ไม่ต้องออกบ่อยๆ ไม่ต้องลาหยุดบ่อยๆ วันหยุดจะหมดแล้ว
ตัดสินใจไม่ถูกว่าจะซื้อโซนี่รุ่นไหนดี เบาแต่ไม่มีการ์ดจอ หรือมีการ์ดจอแต่หนักแสรดดี
ก่อนกลับก็สอยซิมส์สามกลับมาด้วย แหะ แหะ
..................................
นราคิดตั้งแต่ตอนมันออกโฆษณาแล้วแหละ ว่ามันจะน่าเล่นเหรอ
หน้าตามันประหลาดๆ ไม่รู้สิแฮะ มันเหมือนคนมากขึ้นมั้ง
พอลองเล่น โอ้โห สมคำโฆษณา
ไม่ใช่สนุกนะ แต่ละเอียดจนมึนไปเลย

มันไหวๆเหมือนลมพัดด้วย และมีให้เลือกเยอะ
โหมดซื้อและโหมดสร้าง ค่อนข้างน่าผิดหวังสำหรับนรา
เพราะค่อนข้างน้อย ไม่หลากหลาย และบางอย่างถอดแบบมาจากซิมส์สอง
แบบหน้า ผม ตา มีให้น้อยมาก
หน้ามันเลยเหมือนกันทั้งเมือง
แต่จุดเด่นของเกม คือการที่เราเปลี่ยนสีของต่างๆได้เองตามแพทเทิร์นที่มีให้
หรือจะตามพาเลทเฉดสีก็แล้วแต่ มันเลยเปลี่ยนได้เป็นพันเป็นร้อย

ไม่ใช่แค่หน้าเหมือนจริงมากขึ้น แต่ลักษณะนิสัยก็หลากหลายและละเอียด
ละเอียดจนขี้เกียจเล่น!
ซิมแต่ละคนที่มีอุปนิสัยต่างกัน เช่น ใจร้อน ชั่วร้าย หนอนหนังสือ บลาๆ
ก็แสดงออกต่างกัน และมีพัฒนาการการเรียนรู้และสังคมต่างกันด้วย
อุว้าววว

ตอนเล่น นราไปเยี่ยมเพื่อนบ้านในเกม แล้วมันเชิญเข้าบ้าน
พอกดคำสั่ง "เปิดตู้เย็น" ปุ๊บ
มันขึ้นเตือนเลยว่า เธอกำลังทำตัวมิสุภาพ คงต้องขอเชิญเธอออกไปจากบ้านฉันละนะ
เหมือนจริงดีแฮะ
ที่สำคัญ ระบบเร่งเวลา ช้า มากกกกก
ขนาดเร่งเต็มที่ ก็ยังช้า
ยังความหงุดหงิดให้ดิชั้นพอสมควร
เราตามไปดูซิมที่ทำงานได้ด้วย อันนี้แปลกดี
ถึงจะเข้าไปดูในตัวตึกไม่ได้ แต่ก็ยังมีคำสั่งให้เลือก
เพื่อให้เหมาะสมกับสภาพอารมณ์ซิมในขณะนั้นๆ
ชอบตึก ตึกสวยมากค่ะ

เอาเป็นว่า นราก็กำลังพยายามฟื้นไข้
และไม่ได้เป็นหวัดหมู (ละมั้ง)
แต่ไม่เข้าใจ ทำไมไข้มันชอบขึ้นสูงตอนเที่ยงกับตอนกลางคืนฟะ

นราได้เล่นซิมส์สามสมใจแล้วค่ะ
ต้องเสียตังค์ถึงจะได้เล่นเฮ้อ
ใบตองเล่นซิมส์ภาษาอะไร ช่วยบอกที
เพราะที่นราลง มันไม่มีภาษาไทย
เล่นยากยังไม่พอ ต้องมานั่งแปลอีก
หมูหวาน
ก็ฉันชอบแบบนี้นินาาา
ช่างดูแข็งแรง กำยำ ซะนี่กระไร
ฉันจะพยายามไปงานรับปริญญาเธอให้ได้นะ
วันเสาร์ที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2552
My Virtual Garden
แม้แต่ข้าวเช้ายังต้องซื้อใส่กล่องขึ้นมากินข้างบน
โอ้ ชีวิตศรี
ช่วงนี้โทรมมาก เหนื่อยกับงาน ทรมานกับชีวิต
อีกสามเดือนก็ไปแล้ว
เฮ้อ
.......................
จริงๆอยากจะอัพเรื่องกีวีชีสพายที่เพิ่งทำไปอาทิตย์ก่อน
แต่ลืมโอนย้ายรูปมาใส่ในโน้ทบุ๊ก
ไว้เอนทรี่หน้าแล้วกันนะคะ
วันนี้มาดูสวนผักผลไม้ของนรากันดีก่า
อ๊ะๆ ไม่ใช่ของนราหรอก ของจัสตินเขาน่ะค่ะ
จัสตินตัวเขียวเพราะเป็นมนุษย์ต้นไม้
เกิดจากการพ่นยาฆ่าแมลงใส่ต้นไม้เยอะๆ
เลยโดนสาป พ่นอยู่ดีๆก็ บุ้มมม กลายร่างเป็นแบบนี้ซะละ
จัสตินมีบุตรหนึ่งคน
เป็นอะไรที่เยี่ยมยอดมาก คือไม่ต้องท้อง
แค่ใช้คำสั่ง "งอกต้นเบบี๋" บุตรก็จะปู๊ดออกมา
เดินได้เลยทันที จากเด็กโตเป็นผู้ใหญ่ทันที
และที่แจ๋วสุดคือ ค่าทักษะต่างๆจะเท่ากับคนที่ให้กำเนิดทุกประการ

นรามันพวกมือร้อน
ปลูกอะไรก็ไม่ค่อยรอด เห็นงอกงามอย่างเดียวคือถั่วเขียว
เม็ดเป้งๆ หยั่งกะเห็บหมาแน่ะ
เพื่อสนองสิ่งที่ขาดนี้ นราเลยทำสวนในเกมซิมส์สอง
ปลูกส้ม มะนาว แอปเปิลอย่างละต้น
และลงผักผลไม้ล้มลุกเวียนๆกันไปค่ะ

นานนะกว่าจะปลูกให้มันออกมางอกงามได้เนี่ย
แรกๆก็ตายบ้าง ลูกออกมาสีซีดๆแห้งๆบ้าง
คือสีผลไม้จะเข้มขึ้นตามความแข็งแรงงอกงามของต้นไม้ค่ะ
นี่มะเขือม่วง
มองไม่ค่อยเห็นหรอก เพ่งหน่อยแล้วกัน
สีม่วงเข้มสวยเชียว

ส้ม มะนาว แอปเปิล จะหยุดโตในฤดูหนาว
กว่าจะออกลูกก็น้านนาน
แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาสำหรับจัสตินผู้มีเหรียญรางวัลทำสวนสีทอง
อั๊งอ่างงง (ขอเลียนแบบหนูแนนหน่อยนะ)
มะนาวเอาไปคั้นแล้วดื่มจะลดอุณหภูมิร่างกายตอนหน้าร้อน
ส่วนแอปเปิลไม่รู้ แก้หิวเฉยๆมั้ง



ตอนนี้มะเขือเทศกำลังสุก
ต้นแรกสีซีดไปหน่อย ลืมดูแลไปนิดนึง ฮ่าๆ
แต่ต้นข้างหลังลูกสีแดงน่าหม่ำจริงจริ๊ง

เห็นสวนเขียวๆก็ชื่นใจ เพราะบ้านตัวเองไม่มีแบบนี้
วันจันทร์ที่แล้ว เล่นตั้งกะเก้าโมงยันสามทุ่ม ฮ่าๆ
ใช้วันหยุดได้คุ้มค่าจริงๆ

วันจันทร์นี้ นราต้องเริ่มเดินสายดูแลกลุ่มเม็กซิโกแล้ว
เขาจะไปวัดพระแก้วกัน
โหย ไปจนเบื่อแล้วอ่ะ ร้อนล่วย
แต่ภาระหน้าที่ย่อมหลีกเลี่ยงไมได้
นรา..สู้ชีวิต
วันจันทร์ใครไปวัดพระแก้วอย่าลืมชะเง้อมองหานราล่ะ
ดูแลกลุ่มนศ.เม็กซิกัน สิบห้าคนนนน
แอร๊กกก
..........................
ใบตองจ้า
แมวน่ารักเน้อๆ
เราไปทีไรก็ชอบตะกายเข้ามานอนในตักล่ะ
ขอแสดงความยินดีในวันรับปริญญาล่วงหน้านะคะ
หนูแนน
แมวหน้ามันโง่ๆหละแนน
เหมือนเอ๋อๆ
แล้วตั๋วเครื่องบินหรือยังเนี่ย ระวังไม่ได้กลับบ้านนะ
วันอาทิตย์ที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2552
Sexy Scene for Hot Summer Day

เล่นซิมส์ไปเรื่อยๆ บังเกิดพุทธิปัญญา
ว่าตัวข้านี้หนา ก็ไม่ต่างอะไรจากซิมส์
เหมือนจะมีชีวิตของตัวเอง แต่อันที่จริงมีคนควบคุม ชี้ทางชีวิต
จะเกิดอะไรขึ้นต่อไป ก็สุดแล้วท่านผู้เล่นจะบงการ

รู้สึกว่าจะวาบหวิวไปแล้วหรือเปล่าหว่า เฮะ เฮะ
เดี๋ยวโดน กบว.
หน่วยงานที่ว่างมากขนาดคอยเซ็นเซอร์หัวนมชิซุกะ มาตัดตอนเอา
สกู๊ปเด็ดบล็อกหน้า
ช็อปหาเสื้อผ้าไปทำงาน ด้วยเงินทุนสองร้อยบาทไทย
นราจะหาเสื้อใส่ไปทำงานที่มหาลัยได้หรือไม่?
หรือจะต้องเอาหนังสือพิมพ์ หรือใบตอง หรือเอ็มแรป ห่อไปทำงาน?
โปรดติดตาม
ปล. คิดถึงหมูจัง
วันพฤหัสบดีที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2552
Simulated Life, Real Pain

หลังนี้นั่งทำทั้งวัน ก็พอจะเดาได้ว่าทำไมปวดหลัง แหะ แหะ

ภาคเสริมนี้ก็สมชื่อค่ะ คือมีอุปกรณ์แต่งบ้านและต้นไม้แต่งสวนเยอะ
แต่พอมาเทียบกับไอ้ที่หายไปแล้วรู้สึกว่าไม่คุ้มยังไงไม่รู้แฮะ

เลี้ยงสองเฒ่านี่มาตั้งแต่เด็ก ไม่ตายซะที
จนกลายเป็นซูเปอร์ซิมไปแล้ว คือพลังงานไม่ลด ความหิวไม่ลด อะไรๆแทบไม่ลด
จนไม่รู้จะให้มันทำอะไรดี -*-
ถ้าเป็นคนคงเรียกได้ว่าใช้เวลาสิ้นเปลือง (เหมือนเดี๊ยน)


หน้าร้อนกำลังจะมา
ตอนแรกว่าจะไปเที่ยวทะเลกับกลุ่มหนุ่มๆเพื่อนสนิทก่อนต้องเป็นมนุษย์เงินเดือน
ปรากฏแผนเสีย เพราะหนึ่งในนั้นโทรศัพท์เสีย ติดต่อไม่ได้ เลยอดเลย
เซ็ง คราวหน้ามาชวนเที่ยวฉันไม่ว่างแล้วนะแก ฮึ้ย
ปวดหลัง แถมอากาศก็ร้อน
เห็นบล็อกหนูแนนแล้วอิจฉาในความหนาวเย็นและตุ๊กตาหิมะ
เอารูปนี้มาสู้ละกันค่ะ

ขอตั้งชื่อว่าสมศักดิ์คุงละกัน ฟังดูญี่ปุ่นดี ฮ่า
ไม่ว่าอากาศจะร้อนจะหนาว ก็ดูแลสุขภาพด้วยนะคะ
ด้วยรัก จาก นาร่า เดอ หลังเดี้ยง









